Σύνδεσμος Τσεριωτών Αττικής

"Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ"

Αρχική Ο Σύνδεσμος Τσέρια Μάνη Εκδηλώσεις Μανιάτικο Πανόραμα Χορευτικό Εκδόσεις Ταΰγετος


Προηγούμενη
Πρόοδος έργου
Παλαιοχριστιανικές
Μανιάτες Χριστιανοί
Ν. Δρανδάκης
Εκκλησίες Μ.Μ.
Επισκοπή
Μνημεία Α'
Μνημεία Β'
Εικονογραφία
Προβολές Μ.Μ.
Αφίσα εκδηλώσεων
Έντυπο

 



Διεύθυνση επικοινωνίας

Γ' Σεπτεμβρίου 18,
Τ.Κ.
104 32, Αθήνα

 

 

Εκκλησιαστικά μνημεία Μέσα Μάνης (Α' μέρος)

 

Σε έναν χώρο, όπου το φως του ήλιου αντανακλά με απίστευτη ένταση, στέκει επιβλητικός ο Ταξιάρχης του Γκλέζου. Αντιπροσωπευτική εκκλησία του 11ου αιώνα στην Μάνη, διαθέτει πλινθοπερίκλειστη τοιχοποιία, διακοσμητικά κεραμικά και γλυπτό διάκοσμο. Ιδιαιτερότητα αποτελεί ο δυτικότροπος τύπου σταυρός, σκαλισμένος στον ένα κίονα Στο εσωτερικό, κάτω από τον ασβέστη προβάλουν δείγματα τοιχογραφιών. Όπως φαίνεται η απόξεση του ασβέστη θα αποκαλύψει ένα αξιοσημείωτο ζωγραφικό σύνολο. Στο εξωτερικό, ζωηρή αίσθηση προκαλούν οι μαρμάρινοι σταυροί στον βόρειο τοίχο του ναού. Σχηματίζονται οπό αρχαία μάρμαρα και ίσως ο αρχιτέκτονας να ήθελε να τα εξαγνίσει με αυτό τον τρόπο, για να πάρουν την θέση τους σε έναν χριστιανικό ναό.

Η ιστορία δίνει τη σκυτάλη στην παράδοση και μαθαίνουμε ότι ο ναός κτίστηκε από έναν πρωτομάστορα ο οποίος είχε γιο πρωτομάστορα Οι δυο πρωτομάστορες συναγωνίστηκαν για το καλύτερο αποτέλεσμα. Ο πατέρας με τον Ταξιάρχη του Γκλέζου και ο γιος με τον Ταξιάρχη της Χαρούδας. Στην κρίση που ακολούθησε με την αποπεράτωση των εκκλησιών, οι κριτές σύμφωνα με την παράδοση έδωσαν την νίκη στον γιο. Ο πατέρας, αναγνωρίζοντας ότι ξεπεράστηκε από το γιο του, λέγεται ότι πέθανε από τη στεναχώρια του καθώς απομακρυνόταν από την Χαρούδα. Ο Ταξιάρχης της Χαρούδας, που έκτισε ο γιος, είναι εντυπωσιακά μεγάλος για την περιοχή και χρησιμοποιήθηκε ως καθολικό μοναστηριού. Στον τρούλο και στην αψίδα του ιερού σώζονται εντοιχισμένα πιάτα και στην ανατολική πλευρά ανεστραμμένη ταφική μαρμάρινη πλάκα με δίστιχη επιγραφή αρχαίων χρόνων:
«ΔΑΜΟΝΙΚΙΔΑ ΧΑΙΡΕ
ΤΕΙΜΑΡΕΙΝ ΧΑΙΡΕ»

Στον βόρειο τοίχο εσωτερικά, είναι εμφανή τα τεράστια μαρμάρινα μακρόνια, τα οποία αντικαθιστούν την ξυλοδεσιά, ώστε να αντιμετωπιστεί η έλλειψη του ξύλου. Περιμετρικά των ημικυλινδρικών θόλων και τη βάση το τρούλου περιτρέχει λοξότμητο γείσο με διάκοσμο συριακούςτροχούς, πυροστρόβιλοι και σταυρόμορφοι ρόδακες. Ο ναός είναι κατάκοσμος από μεταβυζαντινές τοιχογραφίες του 18ου και 19ου αιώνα. Ιδιαιτερότητα παρουσιάζει η απεικόνιση της Παναγίας, με τα λυτά μαλλιά, μοιρολογούσα κατά μια άποψη.

Βορειοδυτικά του Γερολιμένα, ενός χωριού με μακραίωνη ιστορική περιπλάνηση και ανεπιτήδευτη γραφικότητα, υποδέχεται τους επισκέπτες ο ναός του Αγίου Νικολάου, της Οχιάς. Είναι σταυροειδής με τρούλο ναός κατασκευασμένος το 1.100 με μεταγενέστερο κωδωνοστάσιο. Εξωτερικά, ένας αρχαιοελληνικός μαίανδρος διατρέχει την πρόσοψη, θυμίζοντας το αρχαίο παρελθόν του τόπου. Στο εσωτερικό, το σύστημα των μαρμάρινων ελκυστήρων επεκτείνεται έως τους τοίχους της εκκλησίας ενδυναμώνοντας στατικά το οικοδόμημα. Οι τοιχογραφίες στους τοίχους δίνουν μια ιδέα της διακόσμησης των ναών της εποχής.

Δυτικά της Οχιάς, ανεβαίνουμε σε ένα εντυπωσιακό πλάτωμα που καταλήγει σε απότομο γκρεμό προς την πλευρά της θάλασσας. Εδώ απλώνεται η Άνω Πούλα. Σπάνια ένας ερειπιώνας είναι τόσο ζωντανός. Τα ασαφή όρια ανάμεσα στο μύθο και την πραγματικότητα εδώ αισθάνεσαι ότι ταυτίζονται απόλυτα, αφού η Άνω Πούλα λειτούργησε στα σκοτεινά χρόνια του τόπου, ως καταφύγιο. Η θέση της, μια αετοφωλιά πάνω από τη θάλασσα, επιβλέπει χαμηλότερα την επίπεδη έκταση και τους διάσπαρτους οικισμούς. Καταλαμβάνει μάλλον το μέρος που κατά την αρχαιότητα ήταν η ακρόπολη της πόλης Ιππόλας. Η αρχαία Ιππόλα χάθηκε, αλλά το όνομά της εξακολουθεί να ζει στα τοπωνύμια της περιοχής έστω και παραφθαρμένο. Μπουλαριοί, Κιππούλα, Άνω Πούλα.

Στο οροπέδιο και ανάμεσα στους κυρίαρχους ασπαλαθριούς, ερείπια κτιρίων, λιθοσωροί παλιών κτισμάτων, αρχαία αρχιτεκτονικά μέλη και εκκλησίες μαρτυρούν την πολυκύμαντη ζωή του οχυρωμένου χώρου. Κοντά στην βορειοδυτική είσοδο του πλατώματος οι ναοί των Αγίων Θεοδώρων και του Άη Γιώργη στέκουν ακόμη ως φρουροί των μυστικών της αινιγματικής Άνω Πούλας.

Σε αυτές τις ακτές η ανάσα της Ιστορίας ακούστηκε βαριά αμέτρητες φορές, κι έγινε ο αγέρας που συνεπήρε τον οίστρο της Μάνης καθορίζοντας τη διαχρονικότητά της. Εδώ κοιτάς και βλέπεις κάστρα αγέρωχα, τα οποία, όσο κι αν πέφτει πάνω τους δυσβάσταχτα το φορτίο του χρόνου, ακόμη αντιστέκονται σαν να σε προσκαλούν να σου αφηγηθούν την …ιστορία τους.

Από την άλλη πλευρά οι γκρεμοί της θάλασσας προκαλούν δέος. Εδώ η θάλασσα επιβάλει τον σεβασμό στους ανθρώπους. Αυτή η ονειρική όσο και ατίθαση θάλασσα, στο διάβα των αιώνων σμίλεψε βράχους, ζωγράφισε κοφτερά βράχια και έφτιαξε σπηλιές που έδωσαν στέγη σε αναχωρητές, αλλά και πειρατές. Η Αγία Ελεούσα, το απρόσιτο ασκηταριό ψηλά στον βράχο, αποτελεί τεκμήριο του πιο απόλυτου και σκληρού μοναχισμού.

Το έργο συγχρηματοδοτείται κατά 80% από το Ε.Κ.Τ. και κατά 20% από Εθνικούς πόρους


ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ
& ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ
ΚΟΙΝΟΤΙΚΩΝ & ΑΛΛΩΝ ΠΟΡΩΝ

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
"ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ & ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ"

Copyright © 2008 Σύνδεσμος Τσεριωτών Αττικής